Ελληνικά Αγγλικά
Ελληνικά Αγγλικά


Ο διοικητής Karl Fischer

Στα τέλη Φεβρουαρίου του 1944 ο ταγματάρχης Paul Radomski αντικαταστάθηκε από τον Karl Fischer, ο οποίος συνέχισε την άγρια πολιτική των S.S. με τελείως διαφορετικό τρόπο από τον προκάτοχό του. Αντικατέστησε τη βαναυσότητα και τη θηριωδία του Radomski με την εσωτερική κατασκοπία και τον χαφιεδισμό, ώστε να ελέγχει αποτελεσματικότερα το στρατόπεδο. Στην Ελεύθερη Ελλάδα (25/10/1946) αναφέρεται σχετικά με την ύπουλη διοικητική τεχνική του Karl Fischer:
«Ο Ραντόμσκυ φεύγει. Στη θέση του έρχεται ο Φίσσερ Ες-Ες πάντα, μ' άλλη μάσκα. Σπουδασμένος στο ίδιο σχολείο. Ψηλός, ξανθός, σωματώδης. Τίποτε το βίαιο και άγριο επάνω του. Αντίθετα πράος, γλυκομίλητος, πειθαρχημένος στον εαυτό του. Μια κάποια καλύτερη προσοχή δείχνει έναν άνθρωπο μεθοδικό, με σκέψη κρυμμένη βαθιά στην ψυχή του, ύπουλο και σατανικό. Ο Φίσσερ καλά πληροφορημένος, ξέρει πού περνάει. Ο Ραντόμσκυ με το βούρδουλα δούλεψε καλά τον χαρακτήρα και τον έκαμε πιο σκληρό. Του κληρονόμησε μια μάζα ενωμένη, που καμιά δύναμη δεν μπορούσε να σπάσει. Γι' αυτό σκέφτηκε από την άλλη μεριά να βρει τρόπο να την διαλύσει. Και δεν ήταν άλλος από την προδοσία. Έκανε σύστημα τη σπιουνιά και την καλλιέργησε όσο μπορούσε καλύτερα. Άνθρωποι κατάλληλοι, με ταπεινό χαρακτήρα και ελαφριά συνείδηση, είτε έντεχνα περασμένοι μέσα στο στρατόπεδο, είτε από τους ίδιους τους κρατούμενους, άγνωστοι μέσα σ' αγνώστους, ξεγλιστρούσαν στο μισόφωτο της χαραυγής κι άφηναν σημειώματα μέσα από την πόρτα του διοικητή, του Φίσσερ. Ο σκοπός ήταν να συγκεντρώνονται όσες πληροφορίες μπορουσαν πιο πολλές για κινήσεις μέσα στο στρατόπεδο και για κάποια πρόσωπα ζωηρά και αποφασιστικά».


Σημείωμα που έγραψε η Αλίκη Σχοινά, κρατούμενη στο Χαϊδάρι, στις 26 Αυγούστου 1944 (Ανατύπωση από το Χαϊδάρι, κάστρο και βωμός της Εθνικής Αντίστασης, σελ. 449).

Επί Fischer πραγματοποιήθηκαν οι πιο πολλές και πιο μαζικές εκτελέσεις από την ίδρυση του στρατοπέδου. Παρ’ όλα αυτά, η ένταση που επικρατούσε στο Χαϊδάρι την εποχή του Radomski είχε σαφώς χαλαρώσει, καθώς ο νέος διοικητής δεν χρησιμοποιούσε σαδισμό και αγριότητα προκειμένου να εκτελέσει τις εντολές των ανωτέρων του.


To εξώφυλλο της δεύτερης έκδοσης (1945) του έργου του Θέμου Κορνάρου που περιγράφει τις φρικαλεότητες των Γερμανών στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου.

Στα τέλη Φεβρουαρίου του 1944 ο ταγματάρχης Paul Radomski αντικαταστάθηκε από τον Karl Fischer, ο οποίος συνέχισε την άγρια πολιτική των S.S. με τελείως διαφορετικό τρόπο από τον προκάτοχό του. Αντικατέστησε τη βαναυσότητα και τη θηριωδία του Radomski με την εσωτερική κατασκοπία και τον χαφιεδισμό, ώστε να ελέγχει αποτελεσματικότερα το στρατόπεδο. Στην Ελεύθερη Ελλάδα (25/10/1946) αναφέρεται σχετικά με την ύπουλη διοικητική τεχνική του Karl Fischer:
«Ο Ραντόμσκυ φεύγει. Στη θέση του έρχεται ο Φίσσερ Ες-Ες πάντα, μ' άλλη μάσκα. Σπουδασμένος στο ίδιο σχολείο. Ψηλός, ξανθός, σωματώδης. Τίποτε το βίαιο και άγριο επάνω του. Αντίθετα πράος, γλυκομίλητος, πειθαρχημένος στον εαυτό του. Μια κάποια καλύτερη προσοχή δείχνει έναν άνθρωπο μεθοδικό, με σκέψη κρυμμένη βαθιά στην ψυχή του, ύπουλο και σατανικό. Ο Φίσσερ καλά πληροφορημένος, ξέρει πού περνάει. Ο Ραντόμσκυ με το βούρδουλα δούλεψε καλά τον χαρακτήρα και τον έκαμε πιο σκληρό. Του κληρονόμησε μια μάζα ενωμένη, που καμιά δύναμη δεν μπορούσε να σπάσει. Γι' αυτό σκέφτηκε από την άλλη μεριά να βρει τρόπο να την διαλύσει. Και δεν ήταν άλλος από την προδοσία. Έκανε σύστημα τη σπιουνιά και την καλλιέργησε όσο μπορούσε καλύτερα. Άνθρωποι κατάλληλοι, με ταπεινό χαρακτήρα και ελαφριά συνείδηση, είτε έντεχνα περασμένοι μέσα στο στρατόπεδο, είτε από τους ίδιους τους κρατούμενους, άγνωστοι μέσα σ' αγνώστους, ξεγλιστρούσαν στο μισόφωτο της χαραυγής κι άφηναν σημειώματα μέσα από την πόρτα του διοικητή, του Φίσσερ. Ο σκοπός ήταν να συγκεντρώνονται όσες πληροφορίες μπορουσαν πιο πολλές για κινήσεις μέσα στο στρατόπεδο και για κάποια πρόσωπα ζωηρά και αποφασιστικά».


Σημείωμα που έγραψε η Αλίκη Σχοινά, κρατούμενη στο Χαϊδάρι, στις 26 Αυγούστου 1944 (Ανατύπωση από το Χαϊδάρι, κάστρο και βωμός της Εθνικής Αντίστασης, σελ. 449).

Επί Fischer πραγματοποιήθηκαν οι πιο πολλές και πιο μαζικές εκτελέσεις από την ίδρυση του στρατοπέδου. Παρ’ όλα αυτά, η ένταση που επικρατούσε στο Χαϊδάρι την εποχή του Radomski είχε σαφώς χαλαρώσει, καθώς ο νέος διοικητής δεν χρησιμοποιούσε σαδισμό και αγριότητα προκειμένου να εκτελέσει τις εντολές των ανωτέρων του.


To εξώφυλλο της δεύτερης έκδοσης (1945) του έργου του Θέμου Κορνάρου που περιγράφει τις φρικαλεότητες των Γερμανών στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου.