Ελληνικά Αγγλικά
Ελληνικά Αγγλικά


Οι τυχογραφίες στο ναό του αγίου Γεωργίου


Η παράσταση της Πλατυτέρας στην αψίδα του ιερού του ναού του Αγίου Γεωργίου (φωτ. Σπ. Παναγιωτόπουλος)

Η ίδρυση του ναΐσκου του Αγίου Γεωργίου ανάγεται στα μεταβυζαντινά χρόνια, όπως μαρτυρεί τοιχογραφία του 17ου αιώνα που εντοπίστηκε στην κόγχη της πρόθεσης. Πολλαπλά μέρη του ναού τοιχογραφήθηκαν κατά το β' ήμισυ της δεκαετίας του 19ου αιώνα. Στον Λύτρα αποδίδονται με βεβαιότητα οι παραστάσεις του Αποκεφαλισμού του Ιωάννου του Προδρόμου (ύψος: 1,2 μ. και πλάτος 0,9 μ.) και του Έφιππου Αγίου Γεωργίου να σκοτώνει τον δράκοντα (ύψος: 1,18 μ. και πλάτος 0,92 μ.). Οι δύο παραστάσεις βρίσκονται στον νότιο και τον βόρειο τοίχο της εκκλησίας αντιστοίχως σε εξαιρετικά αποσπασματική κατάσταση εξαιτίας των πολλαπλών επιχρωματισμών και της φθοράς του χρόνου. Στην παράσταση του Αποκεφαλισμού διακρίνεται μια καλά ισορροπημένη σύνθεση με τον Ιωάννη να γονατίζει στο κέντρο και τον Ρωμαίο δήμιο να στέκεται στα δεξιά.


Η μορφή του Ιωάννη του Βαπτιστή από την παράσταση του Αποκεφαλισμού του Ιωάννη στον ναό του Αγίου Γεωργίου. Η τοιχογραφία έχει φιλοτεχνηθεί από τον Νικηφόρο Λύτρα (φωτ. Σπ. Παναγιωτόπουλος).


Η μορφή του έφιππου αγίου Γεωργίου από την παράσταση του αγίου Γεωργίου που σκοτώνει τον δράκο στον ναό του Αγίου Γεωργίου. Η τοιχογραφία έχει φιλοτεχνηθεί από τον Νικηφόρο Λύτρα (φωτ. Σπ. Παναγιωτόπουλος). 

Η σύνθεση συμπληρώνεται στα αριστερά από δύο γυναικείες μορφές, τη Σαλώμη και μία θεραπαινίδα της. Οι μορφές είναι πλασμένες δυνατά και τα χρώματα πλούσια και ζεστά. Σώζονται ίχνη κόκκινων, ωχρών και καφετιών. Ανάλογα είναι τα χαρακτηριστικά της παράστασης του αγίου Γεωργίου, που σώζεται ελάχιστα. Η δυναμική κίνηση του αγίου, που κατατροπώνει τον δράκοντα στο κάτω μέρος της σκηνής, υπογραμμίζεται από τον πορφυρό μανδύα που ανεμίζει πίσω του, αιχμαλωτίζοντας το βλέμμα του θεατή. Στο κτιστό τέμπλο του ναού, εκατέρωθεν της Ωραίας Πύλης, υπάρχουν οι παραστάσεις του Χριστού (ύψος: 1,18 μ. και πλάτος 0,4 μ.) της θεοτόκου με το θείο Βρέφος (ύψος: 1,2 μ. και πλάτος 0,4 μ.) και της αγίας Παρασκευής (ύψος: 1,2 μ. και πλάτος 0,42 μ.). Και οι τρεις μορφές εικονίζονται ιστάμενες. Η ιδιαίτερα κακή διατήρησή τους εμποδίζει τη λεπτομερή περιγραφή τους, καθώς και την ταύτιση του καλλιτέχνη που τις φιλοτέχνησε. Η πιο καλοδιατηρημένη μορφή είναι αυτή της αγίας Παρασκευής, που βρίσκεται στα νότια της Ωραίας Πύλης, στα δεξιά της εικόνας του Χριστού. Είναι πιθανό ότι και οι τοιχογραφίες του τέμπλου ζωγραφίστηκαν από τον Νικηφόρο Λύτρα. Επίσης, έχει προταθεί ότι οι τοιχογραφίες αυτές είναι προϊόν συνεργασίας του Λύτρα με τον Τήνιο ζωγράφο Νικόλαο Γύζη, για τον οποίο θα μιλήσουμε αναλυτικά παρακάτω. Πάντως, η συμμετοχή του Γύζη στην αγιογράφηση του Αγίου Γεωργίου προκύπτει από αναφορές του ζωγράφου στην αλληλογραφία του και άλλες φιλολογικές πηγές. Στους Λύτρα και Γύζη θα πρέπει πιθανόν να αποδοθεί και η παράσταση της Πλατυτέρας που κοσμεί την κόγχη του ιερού (μέγιστο πλάτος: 1,6 μ. και ύψος: 1,25 μ.). Πρόκειται για την πλέον καλοδιατηρημένη από τις τοιχογραφίες. Η Παναγία εικονίζεται με τον μικρό Χριστό καθισμένο στα πόδια της και τα χέρια ανοικτά, σε χειρονομία δέησης. Φορά πορφυρό μανδύα με πλούσιες πτυχώσεις. Οι μορφές διαθέτουν σωματική ουσία και πλαστικότητα, ενώ τα καλοπλασμένα πρόσωπα της Παναγίας και του Χριστού αποπνέουν ήρεμη αυστηρότητα.
Κλείνοντας την περιγραφή των τοιχογραφιών του Αγίου Γεωργίου αναφέρουμε κεφαλή μικρού αγγέλου σε ημικυκλικό τόξο που επιστέφει το τέμπλο. Και εδώ ο καλλιτέχνης δεν έχει ταυτιστεί. Βέβαια, η τεχνοτροπική ομοιότητα που παρουσιάζει με τις υπόλοιπες εικόνες του τέμπλου μάς οδηγεί στην υπόθεση ότι και αυτή φιλοτεχνήθηκε από τους Γύζη και Λύτρα. Ο Γεώργιος Δροσίνης αναφέρει ότι στο εκκλησάκι υπήρχαν και οι δύο άγγελοι της Παναγίας Σιξτίνας του Ραφαήλ με τα χαρακτηριστικά των δύο παιδιών του Νικόλαου Νάζου.


Παναγία με βρέφος, τοιχογραφία από το τέμπλο του ναού του Αγίου Γεωργίου (φωτ. Σπ. Παναγιωτόπουλος) 


Η αγία Παρασκευή, τοιχογραφία από το τέμπλο του ναού του Αγίου Γεωργίου (φωτ. Σπ. Παναγιωτόπουλος)


Η παράσταση της Πλατυτέρας στην αψίδα του ιερού του ναού του Αγίου Γεωργίου (φωτ. Σπ. Παναγιωτόπουλος)

Η ίδρυση του ναΐσκου του Αγίου Γεωργίου ανάγεται στα μεταβυζαντινά χρόνια, όπως μαρτυρεί τοιχογραφία του 17ου αιώνα που εντοπίστηκε στην κόγχη της πρόθεσης. Πολλαπλά μέρη του ναού τοιχογραφήθηκαν κατά το β' ήμισυ της δεκαετίας του 19ου αιώνα. Στον Λύτρα αποδίδονται με βεβαιότητα οι παραστάσεις του Αποκεφαλισμού του Ιωάννου του Προδρόμου (ύψος: 1,2 μ. και πλάτος 0,9 μ.) και του Έφιππου Αγίου Γεωργίου να σκοτώνει τον δράκοντα (ύψος: 1,18 μ. και πλάτος 0,92 μ.). Οι δύο παραστάσεις βρίσκονται στον νότιο και τον βόρειο τοίχο της εκκλησίας αντιστοίχως σε εξαιρετικά αποσπασματική κατάσταση εξαιτίας των πολλαπλών επιχρωματισμών και της φθοράς του χρόνου. Στην παράσταση του Αποκεφαλισμού διακρίνεται μια καλά ισορροπημένη σύνθεση με τον Ιωάννη να γονατίζει στο κέντρο και τον Ρωμαίο δήμιο να στέκεται στα δεξιά.


Η μορφή του Ιωάννη του Βαπτιστή από την παράσταση του Αποκεφαλισμού του Ιωάννη στον ναό του Αγίου Γεωργίου. Η τοιχογραφία έχει φιλοτεχνηθεί από τον Νικηφόρο Λύτρα (φωτ. Σπ. Παναγιωτόπουλος).


Η μορφή του έφιππου αγίου Γεωργίου από την παράσταση του αγίου Γεωργίου που σκοτώνει τον δράκο στον ναό του Αγίου Γεωργίου. Η τοιχογραφία έχει φιλοτεχνηθεί από τον Νικηφόρο Λύτρα (φωτ. Σπ. Παναγιωτόπουλος). 

Η σύνθεση συμπληρώνεται στα αριστερά από δύο γυναικείες μορφές, τη Σαλώμη και μία θεραπαινίδα της. Οι μορφές είναι πλασμένες δυνατά και τα χρώματα πλούσια και ζεστά. Σώζονται ίχνη κόκκινων, ωχρών και καφετιών. Ανάλογα είναι τα χαρακτηριστικά της παράστασης του αγίου Γεωργίου, που σώζεται ελάχιστα. Η δυναμική κίνηση του αγίου, που κατατροπώνει τον δράκοντα στο κάτω μέρος της σκηνής, υπογραμμίζεται από τον πορφυρό μανδύα που ανεμίζει πίσω του, αιχμαλωτίζοντας το βλέμμα του θεατή. Στο κτιστό τέμπλο του ναού, εκατέρωθεν της Ωραίας Πύλης, υπάρχουν οι παραστάσεις του Χριστού (ύψος: 1,18 μ. και πλάτος 0,4 μ.) της θεοτόκου με το θείο Βρέφος (ύψος: 1,2 μ. και πλάτος 0,4 μ.) και της αγίας Παρασκευής (ύψος: 1,2 μ. και πλάτος 0,42 μ.). Και οι τρεις μορφές εικονίζονται ιστάμενες. Η ιδιαίτερα κακή διατήρησή τους εμποδίζει τη λεπτομερή περιγραφή τους, καθώς και την ταύτιση του καλλιτέχνη που τις φιλοτέχνησε. Η πιο καλοδιατηρημένη μορφή είναι αυτή της αγίας Παρασκευής, που βρίσκεται στα νότια της Ωραίας Πύλης, στα δεξιά της εικόνας του Χριστού. Είναι πιθανό ότι και οι τοιχογραφίες του τέμπλου ζωγραφίστηκαν από τον Νικηφόρο Λύτρα. Επίσης, έχει προταθεί ότι οι τοιχογραφίες αυτές είναι προϊόν συνεργασίας του Λύτρα με τον Τήνιο ζωγράφο Νικόλαο Γύζη, για τον οποίο θα μιλήσουμε αναλυτικά παρακάτω. Πάντως, η συμμετοχή του Γύζη στην αγιογράφηση του Αγίου Γεωργίου προκύπτει από αναφορές του ζωγράφου στην αλληλογραφία του και άλλες φιλολογικές πηγές. Στους Λύτρα και Γύζη θα πρέπει πιθανόν να αποδοθεί και η παράσταση της Πλατυτέρας που κοσμεί την κόγχη του ιερού (μέγιστο πλάτος: 1,6 μ. και ύψος: 1,25 μ.). Πρόκειται για την πλέον καλοδιατηρημένη από τις τοιχογραφίες. Η Παναγία εικονίζεται με τον μικρό Χριστό καθισμένο στα πόδια της και τα χέρια ανοικτά, σε χειρονομία δέησης. Φορά πορφυρό μανδύα με πλούσιες πτυχώσεις. Οι μορφές διαθέτουν σωματική ουσία και πλαστικότητα, ενώ τα καλοπλασμένα πρόσωπα της Παναγίας και του Χριστού αποπνέουν ήρεμη αυστηρότητα.
Κλείνοντας την περιγραφή των τοιχογραφιών του Αγίου Γεωργίου αναφέρουμε κεφαλή μικρού αγγέλου σε ημικυκλικό τόξο που επιστέφει το τέμπλο. Και εδώ ο καλλιτέχνης δεν έχει ταυτιστεί. Βέβαια, η τεχνοτροπική ομοιότητα που παρουσιάζει με τις υπόλοιπες εικόνες του τέμπλου μάς οδηγεί στην υπόθεση ότι και αυτή φιλοτεχνήθηκε από τους Γύζη και Λύτρα. Ο Γεώργιος Δροσίνης αναφέρει ότι στο εκκλησάκι υπήρχαν και οι δύο άγγελοι της Παναγίας Σιξτίνας του Ραφαήλ με τα χαρακτηριστικά των δύο παιδιών του Νικόλαου Νάζου.


Παναγία με βρέφος, τοιχογραφία από το τέμπλο του ναού του Αγίου Γεωργίου (φωτ. Σπ. Παναγιωτόπουλος) 


Η αγία Παρασκευή, τοιχογραφία από το τέμπλο του ναού του Αγίου Γεωργίου (φωτ. Σπ. Παναγιωτόπουλος)